ماه در مه به قلم محبوبه لطیفی
پارت دویست و شصت و هشتم :
نگاه لرزانم را از دکتر یاوری می‌دزدم تا پی به احوالات درونم نبرد. احساس می‌کنم که یک بار دیگر اسیر شده‌ام اما این دفعه از اردوگاه عراق خبری نیست. این بار محمدی هم وجود ندارد که برای رهایی از اسارت کمکم کند.
- برگه طلاق رو میدم خدمتکار برات بیاره. یه تماس کاری ضروری دارم. در این فاصله خوب فکرهات رو بکن. برگشتم کلی حرف داریم که رفع دلتنگی کنیم.
دکتر یاوری که می‌رود، نفس
لطفا صبر کنید...
آسمان
1چی میخواد از جونش یاوری😔 اینجاست که ماهی باید بگه عزیزم کجایی دقیقا کجایی 🤨🤔🤔